Toch naar huis....

We hebben net bericht gekregen dat we vandaag vertrekken, maar het blijft Afrika

Dus hopen dat we echt gaan en dat er een plekje voor ons is en dat het vliegtuig dus wereklijk gemaakt is

Ik laat jullie weten of het gaat lukken

Ik kom nog niet naar huis

Ik kom nog niet naar huis nog lang niet, nog lang niet
Tja helaas is dat zo. Het vliegtuig is kapot en dan kan je beter wachten tot hij weer gemaakt is dan zandhappen in de sahara of zwemmen in zee
We hebben nog geen idee of we morgen of overmorgen weg kunnnen
We zullen zien
Groetjes Linda

Weer naar huis

De 3 weken zitten er op...over een uurtje vertrek ik van het schip richting vliegveld
De weken zijn voorbij gevlogen. Moe, maar voldaan stap ik in het vliegtuig
Ik heb vandaag gewoon tot een uur of 5 gewerkt zo druk was het. De afgelopen 3 weken ben ik 2 dagen vrijgeweest en de rest gewerkt of met de pieper rond gelopen. Als afscheid gisteren nog een drukke dag. 's Morgens om 7 uur werd het spoed-team al opgeroepen dus kon ik aan de slag. Toen ik net wilde lunchen en mijn eerste hap nam hadden ze 2 zakken bloed nodig en toen ik net mijn avondeten op had belde ze weer voor een andere zak bloed. Toen werd ik 's avonds nog om 9 uur voor een spoedje opgegeroepen en nog een om 11 uur! Het was me het dagje wel
Al met al heb ben ik gelukkig dus erg nodig geweest, wat altijd een lekker goevoel is. Ik heb genoten om hier weer te zijn
Maar nu weer lekker richting Nederland. Alleen een beetje jammer dat het weer daar niet zo super is
Groetjes

Bericht vanuit Benin

De hoogste tijd voor een berichtje, want dat is al weer veel te lang geleden. Ik kreeg zelfs al naar mijn hoofd dat ik waarschijnlijk de hele dag in mijn heerlijke bed lig (bedankt Danielle!). Sorry voor deze blauwe ondersteping, maar dat krijg ik even niet weg.
Ik heb veel te vertellen, dus ga er lekker voor zitten
Afgelopen woendag was het kankerdag. Het was dus de bedoeling dat zoveel mogelijk mensen in het roze liepen. Hier een foto van een deel van de roze bemanning. Ik zit aan de linkerkant net achter de 2e en 3e vrouw die zitten op de voorste rij. Andere jaren deed ik ook graag mee, maar het zei mij niet zo heel veel. Maar nu mijn tante Hannie net 10 weken geleden op 53-jarige leeftijd aan kanker is overleden is het allmaal een stuk heftiger. Op zo'n dag moet je daar toch veel aan denken. Ik het het roze dus met trots gedragen als een dierbare heinnering aan mijn tante.

Een erg mooie ontmoeting is dat ik Esperance deze week nog even zag (ik schreef al eerder over haar). We hebben dus snel even een foto gemaakt. Ze ziet er echt heel goed uit. Goed om te zien

Hier even een foto om jullie te laten zien wat hier heel gewoon is. Rechts zien jullie een brommer met maar liefst 3 volwassenen en 2 kinderen en nog een heel groot kleed. Geen probleem hoor! Er zijn hier een stel Nederlandse ammateur radio mannen die hier gaan uitzenden. Je weet wel van die mannen die bepaalde frequenties hebben en dan kan iedereen van over de hele wereld contact met ze maken en dan krijgen ze daar een kaart van. De mensen die contact maken willen dan zoveel moglijk van die kaarte Mercy Ships.(zie http://www.benin2009.com/) Er was een plekje vrij in de auto dus kan ik mee om ze weg te brengen. Het was 80 km, maar zeker wel 2,5 rijden. Hierdoor kon ik wat van het land zien en dat zier er best mooi uit, de natuur dan

Een meisje in het huis waar we de mannen heen hebben gebracht. Lief he. Practige omgeving aan de zee.

Het uitzicht vanuit het huis. Jammer dat ik niet langer blijf anders was ik welkom voor een weekend. Volgend weekend hoop ik al weer thuis te zijn.

Goed ik ga er mee stoppen, want het werk wacht. Vanmorgen nog naar de kerkdienst op de afdeling geweest. Whow wat een feest was dat weer. Praisen tot je rode en pijnlijke handen hebt, dat is wat ze hier doen!